لوله های یخی در دریاهای قطبی نشانی از سرچشمه ی زندگی دارند

بر خلاف تصور ، زندگی بر روی کره ی زمین ممکن است از دریاهای نواحی استوایی نشات گرفته نشده باشد ، بلکه با " برینیکل ها " و " استالاکتیت های یخی " - لوله های یخی اعجاب انگیزی که به طرف عمق آب های نزدیک به قطب های زمین ، رشد می کنند – آغاز شود .برینیکل ها ، لوله های توخالی یخی هستند که با طول چندین کیلومتری در آب های سرد زیر یخ های متراکم رشد کرده اند . تجزیه داده های حاصله ، نشان می دهد که برینیکل ها محیطی را برای پرورش ضروریات اولیه زندگی بر روی زمین در میلیاردها سال قبل فراهم آورده اند و همچنین می توانسته اند بر روی سیارات دیگری که دارای اقیانوس های یخی هستند ، نیز این کار را کرده باشند .

علل وجود حفره ی اوزون بر فراز قطب شمال در سال 2011 مشخص شد

پژوهش های ناسا نشان داده است که آمیزه ای از سرمای شدید ، مواد شیمیایی ساخته ی دست بشر و جوّ راکد علل بروز حفره ی اوزون بر فراز قطب شمال در سال 2011 بوده است . هرچند هر دو قطب کره ی زمین طی زمستان متحمل کاهش غلظت اوزون می شوند ، اما این کاهش غلظت برای قطب شمال ملایم تر و کم عمرتر از قطب جنوب می باشد . سه عامل در این موضوع دخیلند : واکنش های شیمیایی مخرب اوزون – کلر آزاد شده از فلروفلوئوروکربن ها (CFC ها) ، دمای بسیار پایین و نور خورشید – که معمولاً در یک بازه ی زمانی مشترک در قطب شمال وجود ندارند . شمالی ترین نقطه ی کره ی زمین عموماً در اوایل بهار ، که خورشید در آسمان ظاهر می شود ، به اندازه ی کافی سرد نیست . به علاوه ، در سال 2011 ، غلظت اوزون در جوّ قطب شمال در حدود 20 درصد کم تر از متوسط زمستان سال گذشته اش بوده است .

پژوهش های جدید نشان می دهد هنگامی که کلر در هواکره ی قطب شمال مقصر اصلی از بین رفتن اوزون در زمستان سال 2011 بود ، به طور غیرمعمول ، دمای پایین و ماندگار نیز باعث تخریب اوزون شده است . بعلاوه ، وضعیت جوّی غیر معمول ، که از انتقال اوزون توسط باد از نواحی گرمسیری ممانعت کرد ، تولید مجدد اوزون فصلی را تا آوریل متوقف نمود .قسمت عمده ی تخریب اوزون در قطب شمال درون " گرداب قطبی " رخ می دهد ، منطقه ای که بادهای مدوّر سریعی که در پاییز شدت می گیرند و هوا را بسیار سرد نگه می دارد .

 پارافین در برگرفته شده توسط شن های ساحلی ، راهی نو برای ذخیره سازی گرمای نور خورشید

 دانشمندان به دنبال یافتن موادی با توان ذخیره سازی گرمای نور خورشید و آزاد کردن آن طی شب ، به آمیزه ای  از موم پارافین و ماسه با فناوری بالا دست یافتند . این میکروکپسول های ماسه ای توان بالایی برای ذخیره سازی گرما دارند . این دسته از مواد که به " مواد تغییر فاز "  (PCM) معروفند ، انرژی گرمایی نور خورشید را جذب و ذخیره سازی می کنند و در شب آن را آزاد می کنند ، به گونه ای که این انرژی از فاز جامد به فاز مایع یا بالعکس انتقال می یابد . PCMها در گذشته کاربردهای مختلفی داشته اند ، از جمله گرم نگه داشتن سربازها و اقامت کننده های کمپ ها در شب های سرد . اما اینگونه  PCMها معایبی از جمله قابلیت نشت و آتشگیری دارند .اما در شیوه ی جدید ، از موم پارافین به عنوان PCM استفاده می شود . این ماده در کپسول های  کروی از جنس سیلیسیم دی اکسید موجود در ماسه های ساحلی قرار داده می شود . از مزایای این مواد می توان به سطح تماس زیاد آن ها برای انتقال گرما ، واکنش پذیری کمتر با محیط و نشت کمتر اشاره کرد .  

 یک رازمهم درباره ی حلقه های بنزن پس از 20 سال کشف شد

 اگر چه ککوله ساختار حلقوی بنزن را کشف کرده بود ، اما پیکربندی دیمر ( زوج مولکول های ) بنزن 20 سال بود که ذهن دانشمندان را مشغول خود ساخته بود . اولین بار در سال 1993 میلادی ساختار دیمر بنزن به روش طیف سنجی مورد بررسی قرار گرفت . شیمیدان ها در آن زمان قادر نبودند توضیحی برای طیف های به دست آمده داشته باشند . اما امروز پس از 20 سال با تلاش دانشمندانی از برلین ، هانوفر و هامبورگ  ، پیکربندی های دیمر بنزن مشخص شده است . نتیجه ی این پژوهش آن شد که در دیمر بنزن ، دو حلقه می توانند به دو صورت در کنار یکدیگر قرار داشته باشند . یکی به صورت افقی بر روی هم و دیگری ، عمود بر هم . این دو پیکربندی می توانند اثرات زیستی متفاوتی داشته باشند ، از این رو مطالعه ی آن ها می تواند در صنایع دارویی انقلابی را پدید آورد .

کشف نوعی پیوند جدید توسط دانش آموزان

 دانش آموزان مدرسه ی دِدهام ماین ، در یک برنامه ی توسعه ی علمی داوطلبانه که در دانشگاه واندربیلت آغاز شده بود ، شرکت کردند .  در این پژوهش ، دانش آموزان ، نوعی جدید از پیوند در بافت های حیوانی را کشف کردند . البته هنوز اخبار بیش تری در دست نیست و هم اکنون دانشمندان زیادی بر روی این موضوع در حال تحقیق هستند .